Update

Heel even kort tussendoor, er zit alweer zo’n tijd tussen mijn laatste post en nu. Ik heb een aantal posts over onze situatie moeten verwijderen. Geloof me, word er niet blij van maar het moest. Ondertussen lijken er een paar lichtpuntjes te zijn. Eind augustus kom ik daar op terug. Hopelijk met goed nieuws. Dan kunnen ook de oude posts weer online. Ik ben jullie niet vergeten hoor! En jullie mij ook niet te zien aan alle lieve emails die ik steeds krijg. Heel erg bedankt daarvoor, ze zijn een ontzettende steun in de rug. We houden goede moed hier en langzaamaan kruipen we weer op. Ik hoop binnenkort de post over mijn wasbare maandverband en menstruatie cups online te zetten. Voor nu heb ik zo bizar veel tijd achter de computer en telefoon dat het me nog niet helemaal lukt.

 

Tot snel lieve lezers van me!

 

eb28b95516727a9f20b911613bac6b76

Over opvoeden; een peuterpuber

peuter

Oh jee…het moment is daar. Ik ben de mama van een peuter puber!

Kijk, de meeste mensen bloggen prachtig over hoe je theoretisch verantwoord met een peuterpuber om moet gaan. Mooie situaties worden er geschetst van lieve mama’s die met eindeloos geduld en zonder strafhoekje alle problemen feilloos weten op te lossen. Die met praten en veel begrip zo’n klein, dwars mensen precies de goede kant op weten te praten…..

enhanced-13767-1425606137-6

Tja en dat ben ik dus niet. En geloof me; Zon laat zich dus niet ompraten. We noemen Zon ondertussen liefkozend ‘klepje’ omdat ze de hele dag loopt te praten en haar klepje dus altijd open heeft. Ze heeft altijd een weerwoord en weet fantastisch te beargumenteren waarom ze precies iets stouts deed. Zon heeft, zoals het nu lijkt, een glorieuze politieke toekomst voor zich. Aan de ene kant vind ik het geweldig hoor, begrijp me niet verkeerd. Dat ze zo slim is dat ze zich overal al uit weet te praten. Maar aan de andere kant vergt het natuurlijk het maximale van je om met je peuter een heel gesprek aan te gaan over ‘waarom mama dat niet wil’ ‘waarom dat niet mag’ en ‘waarom nu geen goed moment is om middenin de winkel te gaan schreeuwen en stamvoeten omdat je geen blauwe hagelslag mag’.  En dat is waar ik toch steeds meer begin af te wijken van de hoofdstroom in natuurlijk opvoeden. Ik vind het heel erg mooi hoe sommige moeders met eindeloos geduld en liefde met hun kinderen om gaan. Maar ik kan het niet. Ik ben een ouderwetse opvoeder kwam ik achter. Met strafhoek en soms zelfs een tik voor de billen. Oei. Ja dat zei ik echt hardop.

db0f83b6ba50c8af8349c103f9b37cea

Ik vraag me wel eens af of er dan zoveel verschillende moeders zijn. Menstypes. Moeders die nooit eens met het zweet op het hoofd na twintig keer nee, hels geschreeuw en een wegrennende peuter die bijna zelfmoord pleegt op een roltrap op een zeer luide toon de peuter nog één keer waarschuwen en anders een tik op de billen. Na een lange dag, na tien keer heen en weer naar de slaapkamer om nieuw drinken, om een deken, omdat er iets op het raam tikt, omdat ze moet plassen, omdat het licht uit moet, omdat het licht aan moet, omdat…uiteindelijk om half tien de handdoek in de ring gooien, de deur dicht meppen en met een glas wijn op de bank alle andere geluiden uit de slaapkamer negeren. (Deze heb ik wel direct afgeleerd met het lippenstift incident, dat dan weer wel). Zijn er dan geen moeders die ook een elastiekje om de sluiting van de gordels van de buggy doen om te voorkomen dat ze een kwartier overspannen in een drukke winkel naar het ontsnapte kind moeten zoeken. Of zijn er dan zulke verschillende kinderen? Dat ook natuurlijk. Want tegen Zon kun je dus echt niet zeggen; ‘blijf daar even staan’ terwijl je nog iets uit de kofferbak pakt. Dan is ze weg.  Iets wat mijn vriendinnen met kinderen helemaal niet bekend voor komt.

Ik heb het geprobeerd hoor… vrijheid en overleg, vertrouwen in je kind, loslaten en heel veel geduld. Zon werd er onrustig van. En grenzeloos. Ze bleef me porren en prikken totdat ik wel met autoriteit op haar reageerde. Ik las en las en las. Stukken over natuurlijk opvoeden, omgaan met drukkere kinderen, omgaan met vrijheid geven, ouderschap vanuit niet autoritair oogpunt. En ik kwam er niet uit. Ik raakte alleen maar meer in de war. Soms kwam ik ouders tegen die hun kind ‘vrij’ opvoedde. Een kind wat leek op Zon. Druk, grenzenzoeker, beweeglijk en met enorme taalschat. Die kinderen vond ik nooit zo leuk. (Sorry).  Ze waren dwingende, eisende kinderen. De ouders waren dag en nacht in dienst en elke dag was (zoals zij zelf ook toegaven) een nieuwe beproeving op hun geduld. De ouders waren moe, uitgeput. En de kinderen bleven eisen en porren. Elk simpel dingetje zoals ‘jas en schoenen aan’ werd een langslepend drama vol overleg en onderhandeling. Dat kan ik niet!

peuterp.jpg

Ik besloot dat ik hulp nodig had om weer een balans te vinden. Ik maakte contact met een antroposofisch kindertherapeut en we hadden een sessie. Zonder Zon. De therapeute vond dat het kind eigenlijk nooit de oorzaak van het probleem is en dus ook niet meegesleept hoeft te worden. Iets wat ik zo’n  opluchting vond en zo prettig. Tijdens de sessie bespraken we de verschillende opvoeders die er zijn. En hoe verschillende kinderen daarop reageerden. We bespraken één geval van vervelend gedrag bij Zon tot in detail. Vanaf het moment dat het begon, naar mijn reactie, naar haar tegen reactie, naar de volgende stappen tot aan dat ik vond dat alles afgehandeld was. Tot mijn grote schrik verscheen er een enorm verhaal op het bord. Ik bekeek alle woorden, waarschuwingen, ingrepen en discussies en besefte ineens hoe onrustig en chaotisch het was en hoe de situatie zich veel te lang kon voortslepen. De therapeute daagde me uit en vroeg me een moment aan te wijzen waarop ik had in kunnen grijpen om de situatie onder controle te hebben, houden en zonder alle waarschuwingen en uiteindelijk strafhoek. (Plus dan haar weer twintig keer terug zetten voordat ze eindelijk bleef zitten zoals de nanny het altijd doet. Die werkt dus niet bij Zon).

De conclusie was eigenlijk heel simpel; stap 1 was ‘het ingrijp moment’. Want ik, als natuurlijk en invoelend ouder wil absoluut niet dat ik Zon beperk. Ik wil haar niet al waarschuwen vóórdat ze iets stouts gaat doen. Ook al weet ik dat ze het gaat doen. Ik was in volle overtuiging dat ik Zon de ruimte moest geven iets stouts te doen. Voor haar eigen ontwikkeling. Om in te zien dat er consequenties aan stout zijn zitten. De therapeute vroeg me heel direct; ‘maar jij weet dat zij weet dat wat ze gaat doen stout is?’ Ja dat weet ze heel goed inderdaad. ‘Dus in feite hoeft ze niet meer te leren wanneer ze stout is?’ Nee. Ik was flabbergasted. Ik werd er gewoon ingetuind door mijn eigen dochter van drie! Ik leef nog altijd met dat gevoel dat kinderen onschuldige wezens zijn die de wereld nog moeten ontdekken. Ik vind het vreselijk dat mensen zeggen dat kinderen manipulatieve monstertjes zijn die precies door hebben wat er wel en niet mag. Maar verdorie….het lijkt er toch wel erg veel op.

De therapeute en ik maakte een plan van aanpak; Een aantal zeer storende situaties die zich vaak voordeden en veel stress en frustratie bij beide opriepen direct in de kiem smoren. Dus geen straf, geen beloning en geen gedoe.

Om jullie een voorbeeld te noemen; Zon heeft tegenwoordig als vaste hobby ‘katmishandeling’. Schijnt heel gewoon te zijn onder driejarigen ook.                                Ze komt binnen, rent op Dalek af en na twee lieve knuffels begint het mishandelpartijtje. Oren trekken, poten trekken, neusje knijpen en aan de staart de woonkamer rondtrekken. Dalek is nogal dom en gaat niet weg. Hij klauwt niet, bijt niet en ondergaat het maar. Hij zal haar nooit wat doen. Ik vind dat heel erg. Ik vind dat Zon moet leren dat je geen enkel levend wezen pijn mag doen. In deze situatie maakte het eerder nooit uit wat ik ook probeerde; Praten, uitleggen dat Dalek pijn heeft en dat Zon het toch ook niet leuk zou vinden als ik dat bij haar deed, boos praten, straf geven, van tevoren vertellen dat ze een beloning zou krijgen als ze lief tegen de kat was. Het werkte allemaal niet. Sterker nog, soms haalde ik al diep adem voordat we de voordeur inliepen, ging mijn stress niveau al omhoog. Wetend wat er ging komen. Nu gaat dat heel anders; Mama gaat eerst naar binnen, pakt de kat, Zon mag de kat aaien en een kusje geven en dan gaat de kat lekker even boven slapen. Punt. En dat werkt prima. Zon is helemaal niet gefrustreerd, ik ben happy en er zijn geen spanningen meer. Ook de kat is erg gelukkig trouwens😉

peuterppp.jpg

Ik heb geleerd dat er verschillende kinderen zijn die verschillende opvoeders nodig hebben. Ik heb geleerd dat streng zijn eigenlijk helemaal niet zo erg is. Dat het zoveel meer rust geeft voor zowel kind als ouder. Ik heb geleerd dat even afstand nemen van een situatie, hem van voor naar achter opschrijven, even wegleggen en weer terug pakken wanneer de emoties zijn gezakt je een heel helder beeld kan geven als opvoeder zijnde en je handgrepen kan geven voor de volgende keer. Ik heb geleerd dat dat innerlijke stemmetje dat je hebt als moeder niet gesmoord moet worden door een overload aan informatie. Want je kunt het wel. Je weet best hoe het moet. Zelfs met een peuterpuber😉

 

4effcf4e2ffc7d5c943adaa15119d8aa.jpg

 

 

 

 

 

Hoera! Zon is drie

‘Ik ben drie!’ roept Zon tegen iedereen die het maar wil horen. ‘Ik ben al héél groot en heb heel veel krokodootjes gehad en straks mag ik in de joris en de draak (achtbaan in de Efteling)’.

Een klein blond meisje met twinkelende blauwe oogjes en een brede lach kijkt me aan. Zon. Mijn Zon. Mijn licht waar mijn leven om draait. En een licht is ze, want hoe donker het ook even was, haar lichtje scheen door de duisternis en was een baken.

IMAG0063

Het afgelopen jaar heeft Zon zich ontwikkeld van een gezellige dreumes naar een echte peuter. Ze gaat naar de peuterspeelzaal waar ze ontzettend van geniet. Ze praat honderduit en ontwikkeld in rap tempo haar eigen wil. Zon is een deugniet, een ontsnapper. Meerdere keren afgelopen jaar was ik haar ‘kwijt’. Ik nam een keer de proef op de som en liet haar lopen; ik volgde haar vanuit de Hema de halve stad door naar de Jumbo waar ze een karretje pakte en die vrolijk ging inladen. Ze liep stralend de kassa voorbij op weg naar de ballonnen en toen zag ze mij. Een fikse driftbui volgde, want ze was betrapt. Deze expeditie duurde zo’n twintig (!) minuten. Mijn kleine meisje van 2,5 liep een 800 meter  keurig over de stoep, door de binnenstad naar haar doel toe; de supermarkt. Enerzijds was ik trots dat ze zo goed oplette en de weg zo goed wist. Anderzijds keerde mijn maag om, dat ze in al die twintig minuten niet eens een keer omkeek of haar mama wel in de buurt was.

Zon is avontuurlijk en nieuwsgierig. Ze wil de wereld ontdekken. En daar heeft ze zo haar methodes voor. Ze is slim en kan goed onthouden. Vaak verrast ze ons door ineens in de auto te vertellen dat ‘als we daar rechtsaf gaan, dan komen we bij de kinderboerderij’ of ik vind haar terug op een stoel die ze uit de woonkamer naar de keuken heeft gesleept om bij de bovenste plank in de kast te kunnen om snoepjes te pakken. Ze weet dan, als ze  betrapt wordt, ook heel goed te beargumenteren wat ze precies aan het doen was en waarom ze ‘recht’ heeft op een snoepje. Ik probeer dan natuurlijk heel streng te blijven maar moet vaak ontzettend lachen vanbinnen.

IMAG0123

Die keer dat ik dacht dat ze sliep…

Nu Zon ouder wordt is het natuurlijk belangrijk dat ze nieuwe uitdagingen krijgt. Ze is gek op knutselen, en dan vooral op dingen onder de lijm smeren met een kwastje en dan besprenkelen met glitters. Dat doen we dus vaak. Gelukkig heb ik een enorme Pinterest verslaving en onder het genot van een bakje koffie in de ochtend weet ik dagelijks wel weer een nieuwe uitdaging te vinden.

IMAG0150

Glitter dennenappels lijmen voor kerst

Zon is een écht meisje aan het worden. Daar moet ik wel eens van slikken. Roze, dansrokjes en vooral spullen van Frozen. Elsa is fantastisch. En ik gun het haar hoor. Hoewel ik haar het mooiste vind in een paar lagen wol met zo’n heerlijke tuinbroek kan ik ontzettend genieten van haar blije gezichtje in een prinsessenjurk. En dan doe ik dat laagje wol er wel gewoon onder. De afgelopen maanden waren erg stressvol en dus heb ik wat meer televisie toegestaan. Ik wilde niet dat ze de telefoongesprekken mee kreeg waar ik zelf al zo’n moeite mee had. Ik wilde niet dat ze mama zag huilen, Baard zag vloeken en de spanning zo erg zou meekrijgen. Dus haalde ik meerdere Disney films en mocht ze meer tv kijken. En zo werd ik de wereld van de kinder-merchandise ingesleept. Nou ja, gelukkig heb ik studio100 nog wat kunnen ontwijken hahaha.

IMG-20151226-WA0003

Voor haar verjaardag wilde ze een glitterjurk en een driftauto….

Zon heeft karakter. Ze is geboeid door dieren. Alle dieren zijn lief. Ze praat tegen ze en zelf de varkentjes die eens zo eng waren mogen aan haar handje snuffelen. Elke keer als we een stukje om wandelen of fietsen komen we wel katten tegen die een knuffel van haar krijgen. De spin in de badkamer mag mama niet weghalen want die woont daar hoor. Ik vind het zo bijzonder om zoveel liefde in zo’n klein meisje te zien. Dan ben ik trots, heel trots.

IMAG0171

Het was een moeilijk jaar, afgelopen jaar. Ook Zon voelt dat natuurlijk en dat heeft zijn weerslag. Zo nu en dan kan ik haar wel achter het behang plakken en vraag ik me af waar ik in godsnaam aan ben begonnen. Alsof ik een Gremlin opvoed. Eerst lief en pluizig, daarna een absoluut slopend monster. Maar als ze dan weer haar armpjes om me heen slaat en me stralend aankijkt terwijl ze me verteld dat ze nóóit meer bij me weggaat dan voel ik me zo intens gelukkig.

IMAG0038

 

Gefeliciteerd Zon! Grote meid. We houden van je! Proost😉

 

IMAG0415

Moederhart

Mijn hart is vol.
Vol van haar
Vol van heldere blauwe twinkeloogjes,
lachjes met kuiltjes in de wangen
blonde haarlokjes en dat dopneusje
Mijn hart is vol.

Mijn huis is vol.
Vol van haar
Elke kamer, elk hoekje is van haar
Haar speelgoed op de grond
haar tekeningen aan de wand
kleine vorkjes in de la en kleine broekjes aan de waslijn
Mijn huis is vol

Mijn hoofd is vol.
Vol van allerlei dingen
Teveel dingen die ik nog moet
teveel dingen die ik had moeten laten
teveel dingen die ik niet onder controle heb

Ik kijk haar aan….

Mijn hart is vol. Zo vol van haar.

DSC_0028

Zon is zindelijk!

DSC_0555

Twee weken terug meldde kleine Zon mij ineens dat ze graag onderbroeken wilde. Grote meisjes onderbroeken net als haar vriendje Woud.  Ik vertelde haar dat dat wel prima kon MAAR als je onderbroeken aan hebt daar geen luier onder past. Oke dan wil ik zonder luier zei ze. Dan ga ik plassen op de ceecee. Ik moet zeggen dat dit mij allemaal wel een beetje overviel. Afgelopen zomer hebben we diverse pogingen tot zindelijkheid geprobeerd omdat ze zelf aangaf dat haar luier vies was maar na een paar dagen wilde ze dan toch graag haar luier weer aan. Ik heb het daarna verder laten rusten en dacht ‘we zien deze zomer wel weer eens’. Want eerlijk gezegd denk ik niet dat je een kind kunt dwingen. En ik ben ook er een beetje lui in. Ik heb geen zin om als een gek achter mn kind aan te lopen en haar elke tien minuten te vragen of ze ook moet plassen.

Buiten op het potje

Buiten op het potje

Maar twee weken terug was het dus zo ver. Samen gingen we naar de Zeeman om oefenbroekjes te kopen. Zon mocht ze zelf uitzoeken. Het werd een stapel roze en paarse met poesjes. Ze wilde ook één van Batman maar helaas waren dat slips, en die zitten een meisje niet zo goed. Als iemand nog batman broekjes weet geschikt voor een meisje houd ik me aanbevolen😉

DSC_0606

De luiers gingen uit en de broekjes aan. Dat was wel even wennen vonden Baard en ik. Zo’n klein kippenkontje als ze ineens had! Zelf vond ze het helemaal te gek! De eerste dag waren we thuis en hebben we twee ongelukjes gehad. Achter de bank/. Ik vond het al zo opvallend dat ze zo lang niet hoefde te plassen. Maar haar maillot was niet nat. Hm. Achteraf blijkt madam achter de bank te zijn gaan zitten, maillot naar beneden en keutelen maar. Zucht. En ik maar proberen niet te lachen toen ik ze ontdekte en ze Dalek de schuld probeerde te geven. Hihi. De tweede dag gingen we naar de kinderboerderij. Bepakt en bezakt met een tas vol extra kleding, dat wel. In de auto heb ik een cover van de wasbare luiers om haar onderbroek gedaan zodat ze eventuele ongelukjes wel zou voelen, maar dat niet de hele autostoel nat werd. We kwamen droog aan op de kinderboerderij en vanaf het moment dat Zon ontdekte dat er een kinderwc beschikbaar was zijn we daar toch elke drie kwartier geweest. Heel interessant! Aan het eind van de dag keerden we droog naar huis toe. Topdag!

De derde dag begon met een ongelukje. Daarna gingen we naar de Ikea en ook daar was een kindertoilet! Voila! Droge Zon! De dagen er na hadden we nog een paar kleine ongelukjes omdat Zon soms net wat te intensief aan het spelen was en ineens overvallen werd dat ze moest plassen. Een klein plasje in de broek en de rest in de wc. Top!

DSC_0675

Pop ook mee plassen

Na twee weken is ze helemaal droog! Voor lange tripjes in de auto doe ik haar nog steeds een cover om de onderbroek maar nodig is hij niet. Ook roept ze ons drie keer per nacht wakker en wil ze plassen. We doen dat dan en zo zit er misschien maar één plasje in de luier in de ochtend. Ook het middagdutje (als het er is) is ze droog. Dit is toch makkelijker dan ik had verwacht eerlijk gezegd. Zonder beloningssysteem, zonder stickers, zonder al die andere dingen die ik zo lang geleden al had bedacht op pinterest om haar spelenderwijs zindelijk te maken. Dat mapje kan ik weggooien. We zijn er al.

Pff wat wordt ze groot hè?! Ik moet er zelf soms aan wennen. Zo snel en makkelijk dingen bij haar gaan. Ik ben zo trots op haar, maar lang niet zo trots als ze zelf is. ‘Zon is een héle gjote meisje’ zoals ze dan zelf zegt. Ja dat ben je Zon! Dat ben je🙂

DSC_0008

Winnaar Earth Mama Angel Baby give-away!!

10931238_846495125413937_6506113928875261517_n

Door middel van het lootjessysteem (een bak vol papiertjes met namen en een hele blije Zon die het erg moeilijk vond om maar één papiertje te pakken) kwam er een winnaar uit de bus! En de winnaar van het pakketje heerlijke babyspulletjes van Earth Mama Angel Baby is: VERONIQUE!!!

Veronique

JA DIE WIL IK!!! Omdat ik als onthaalouder die sofisch werkt en altijd katoentjes gebruikt ook nog eens een uitgebreid testpubliek heb.
Omdat ik graag eens een ander alternatief voor mijn trouwe Weleda wil hebben.
Omdat ik, sinds je vorige blogpost, netjes mijn best doe en de droogkast niet meer heb gebruikt…( ja, ik ben gevoelig voor extrensieke motivatie en mijn ventje wil me het eerst een maand zien volhouden voor hij pluimen daarvoor wil geven )
Omdat ik graag een review wil schrijven….
Omdat, omdat, omdat….. ‘

Wil je mij even een emailtje sturen met je adres? Dan komt het pakketje zsm jouw kant op!

Iedereen bedankt voor het meedoen en de leuke reacties. Zodra Veroniques testweek erop zit volgt een gezamelijke review.

DSC_0775DSC_0776

De dag dat de wasdroger kapot ging…..en ik geen nieuwe meer kocht

IMG_20150212_212944

Nooit een kotsend kind oppakken. Zowel het wollen beddengoed als het gewone dekbed wat rechts net schoon klaar lag als reserve en de rest van de kamer zaten er onder😦 Dat waren toch al drie wasmachines in één run.

Oké. Ik ben ecobewust. Maar ook mama en hoofd huishouding. Das best een drukke fulltime baan. En we leven niet meer in de jaren vijftig dus ben ik blij met alle extra machinale ondersteuning die ik kan krijgen. ‘s Avonds als ik de vaatwasser ingeladen heb en de laatste pannetjes met de hand afwas ben ik altijd blij dat ik maar een paar pannetjes af hoef te wassen en niet alles van die dag. Daarnaast is de vaatwasser ook nog eens een hele handige -viezevaatbewaarkast-  dus geen klachten hier. De magnetron staat in een kastje verstopt maar warmt elke avond heerlijk mijn hittepitjes op. En mijn wasmachine. Oh mijn grote vriend. Een paar jaar terug begaf mijn oude goedkope het en besloten we eens goed te investeren in een wasmachine. We wilden een Miele maar na vergelijken van alle energielabels kwamen we uit op de Samsung Ecobubbel. 500 euro goedkoper en twee plusjes zuiniger dan de Mieles. En MOOI, wat was hij mooi. Zo ging hij mee naar huis en hielden Baard en ik ook nog geld over voor een weekendje circuit. Win win. Na een paar jaar gebruik bevalt hij nog steeds ontzettend goed!

De oude droger bleef echter staan. Je vervangt iets niet als het niet kapot is. De droger en ik hebben een haat- liefde verhouding. Eigenlijk gebruik ik de droger alleen in de winter. Of als ik heel erg achter loop met de was. Dan was ik twee trommels kleding, hang die op de lijnen in de bijkeuken waar de droger staat, was een trommel beddengoed en die gaat in de droger. Zo droogt de was op de lijnen dubbel snel🙂 Mijn droger is heel oud en totaal niet energiezuinig. Ik geloof dat Baard en ik een keer hebben berekend dat een flinke was drogen zo’n 3 euro kost. Geen idee of dat echt zo is maar  heb ik altijd in mijn achterhoofd gehouden als ik lui was. “Komop, hang de was ff op, scheelt weer 3 euro”. Eigenlijk ben ik helemaal geen fan van de droger, ook om hoe snel je kleding er van achteruit gaat. Ik zie zo’n duidelijk verschil tussen kleding die nooit in de droger gaat en kleding die soms in de droger gaat. Natuurlijk draag ik veel zwart dus daar zie je snel vervaging op maar ook de kleertjes van bijvoorbeeld Maxomorra met die leuke printjes blijven niet mooi. Ook niet binnenstebuiten en op lage temperatuur. De kleding slijt gewoon zo snel.

En dan de geur; die muffige, warme drogergeur die in alles gaat hangen. Ik gebruik absoluut geen drogerdoekjes omdat daar nogal wat niet wenselijke stoffen in zitten dus fris gaat de was niet ruiken. Maar als de was buiten hangt mmmmmm, daar is niets tegen bestand. Oh wat ben ik een huisvrouw maar wat kan ik genieten van de was op de droogmolen. Alleen al ‘s ochtends in de vroegte door het natte gras naar de molen lopen en in de ochtendzon de was ophangen. Dat gevoel is onbetaalbaar. En dan aan het eind van de dag die heerlijk frisse was weer binnenhalen en opvouwen. Ik heb wel dagen gehad waarop de was zo vlot droogde dat ik de eerste trommel alweer droog van de lijn kon halen op het moment dat ik de tweede trommel op kwam hangen. En wat is er nou fijner dan zo’n heerlijk fris opgemaakt buitenbed waar je dan pas uit de douche in stapt. Heerlijk!

IMG_20150227_092039

Waslijn gemaakt van zijkant van Ikea bedje (uit de koopjeshoek). Eigenlijk voor de luiers maar hij doet t ook ideaal voor handdoekken.

En toen ging de droger dus kapot. Middenin de winter tijdens een kotsmarathon. We waren alle drie ziek en Zon deed niet anders dan kotsen. Minimaal 3 a 4 sets beddengoed gingen er door per dag. En dan de rest dus nog. Was stapelde zich op en toen begaf de droger het. Binnen een uur had ik een nieuwe uitgezocht (een matching Samsung warmtepomp droger :P) maar die kostte wel even 500 euro. Hm. Baard en ik zochten naar andere mogelijkheden en keken op marktplaats. Maar al gauw waren we er wel uit dat het niet handig was weer een tweedehandsje te kopen gezien het energieverbruik. Dan moeten we volgende maand maar wat extra ruimte in het budget maken en hem dan aanschaffen.

Ondertussen hing het huis vol met was. Boven in de badkamer installeerde ik in het bad een waslijn en beneden in de bijkeuken hadden we er al twee. En zo kwamen we de weken vol kots en later de stapels luiers vol diarree eigenlijk prima door. Sterker nog; omdat ik opeens héél erg een systeem in mijn was moest hebben zodat ik er niet in zou verzuipen hield ik het een stuk beter bij. Er is geen noodoptie; er is geen droger. Dus moet er wel elke dag een trommel worden gewassen zodat er voldoende ruimte is op de lijnen. Als het mooi weer is hang ik het direct buiten want dan ruikt het zo lekker. En ineens besef ik; ik loop bij! Ik loop niet achter, sterker nog….vandaag heb ik geen was om in de machine te doen.

IMG_20150227_092023

De gewone uittrek waslijn hangt in de bijkeuken boven de kachel. Met ruimte voor ongeveer anderhalve/twee wastrommels was. Ideaal!

De weken vliegen voorbij en ineens is de nieuwe maand begonnen; het spaarpotje is aangevuld en we kunnen een droger kopen. Baard kijkt me stomverbaasd aan als ik zeg dat het niet meer nodig is. Want ik heb mijn droger helemaal niet gemist. Ook niet middenin de kots-epidemie terwijl de was niet buiten kon drogen. Waarom zou ik dan 500 euro willen investeren in een energie-vretend apparaat dat ik bijna alleen in de winter gebruik of als ik me lui voel? Voor 500 euro kunnen we een leuk weekendje naar het circuit, een week langer op vakantie, tien jurken voor mij kopen, of het interieur van onze camper opknappen. Baard was ook al heel lang toe aan een nieuwe boormachine en die komt er. Die is veel handiger en nodiger dan een droger.

En zo gaan we verder zonder droger. Iets wat mij eigenlijk wel verbaasd aan mezelf. Zou jij het kunnen?

rekjewas